آن گونه که در سوره مبارکه عصر آمده است،اصل در زندگی آدمیزاد در این دنیا زیان دیدن و باختن است:" ان الإنسان لفی خسر"؛استثنا هستند کسانی از کاروان بشری که در این بازار دنیا،سودی حاصل کنند و سود و کامیابی از چنگال روزگار بربایند و بر کارنامه خویش بیفزایند!گویی همگان محکوم زمانه اند و شب و روز به سان دو دیو سپید و سیاه،در کمین لحظه لحظه عمر بشر نشسته اند و با اغتنام غفلت و معصیت ما،عمرمان را می دزدند و می کاهند،دریغا!دریغا که هوش ربایی و مست کنندگی حیات دنیوی چنان است که اساساً از یاد برده ایم که در این بازار به قصد چه آمده ایم و کامیابی یا زیانکاری ما در چیست؟!